راهکار کورونا برای حل مشکل چاپ های پلاستیکی

همه چیز درباره چرایی استفاده از CRM
2016-04-03
همه چیز درباره برش در چاپ
2016-04-03
Show all

راهکار کورونا برای حل مشکل چاپ های پلاستیکی

راهکار کورونا برای حل مشکل چاپ های پلاستیکی

 

 

فرایند چاپ بر روی مواد مختلف مشکلات خاص خود را دارد. این مشکلات عمدتا در مورد پلاستیک ها بیشتر از همه است. مشکلات چاپ پلاستیک یک معضل بزرگ برای همه چاپخانه دارها است و آنها مجبورند برای این کار دست به دامان کارشناسان شیمیایی و نساجی شوند. مثلا فرض کنید، یک کیف پلاستیکی دارید و می خواهید با یک قلم روی آن چیزی بنویسید. وقتی با قلم روی آن نوشتند تازه متوجه می شوید که  جوهر روی پلاستیک نمی ماند زیرا ساختار آن طوری است که  امکان جذب جوهر را ندارد. برای حل این مشکل، کارشناسان شیمیایی در اروپا راهکار «کورونا» (Corona) را پیشنهاد می کنند و معتقدند در این زمینه بسیار راهگشا است.  «جان ایزبلی» (JanEisby) مدیر فروش شرکت Vetaphoneدرباره این راهکار مطلبی نوشته است که ترجمه آن را در زیر می خوانید:
اینکه  یک مایع چقدر بتواند یک ماده را خیس یا نم کند تا حد زیادی بستگی دارد به ماهیت شیمیایی مایع و آن ماده. به زبان علمی می توان خیس کردن را چنین تعریف کرد: نسبت بین انرژی های سطح مایع و ماده ای که قرار است خیس شود. این تعریف در مورد هر فرایندی از این دست صادق است. اگر انرژی سطح یک ماده بیش از انرژی سطح مایع باشد، آن ماده خیس شده است. اگر نباشد مشکل انسجام وجود دارد.
جلوگیری از مشکل انسجام
در راهکار کورونا  وجود یک مرحله ابتدایی ضروری است. در این مرحله، باید یک فرایند شیمیایی صورت بگیرد تا امکان خیس شدن و انسجام به حداکثر برسد. همان طور که می دانید پلاستیک یک ماده ترکیبی ساخت بشر است که دارای زنجیره های مولکولی یکدست و طولانی است. همین زنجیره ها هستند که یک محصول پلاستیکی را محکم و یکدست می کنند. زنجیره های مولکولی در حالت عادی با اتصال به یکدیگر یک رنجیره طولانی تر را تشکیل می دهند و در میان آنها  فقط چند زنجیره سرگردان باقی می مانند که به زنجیره های دیگر متصل نیستند. همین رنجیره ها هستند که باعث ایجاد تعداد کمی  نقاط گره ای در سطح پلاستیک می شوند و همین مقدار کم گره ها است که باعث کاهش انسجام آن می شود و قابلیت خیس شدن را کاهش می دهد.
وقتی «ورنر ایزبی» Verner Eisby یک مهندس دانمارکی و بنیانگذار Vetaphone با این مشکل مواجه شد او دست به تدوین یک نظریه زد که بر اساس آن با شارژ سطح پلاستیک با فرکانس بالا می توان سطح انسجام و قابلیت خیس شدگی را افزایش داد. در فرایند شارژ،   الکترون ها به سطح پلاستیک تزریق می شوند و باعث شکستن  زنجیره های طولانی می شوند و چند زنجیره باز ایجاد می کنند که انسجام را بیشتر می کنند. لایه های جدید ناشی از تزریق الکترون ها در نوع خود باعث ایجاد گره های جدید می شوند. نتیجه کار ایجاد اتصال شیمیایی محکم بین مولکول های پلاستیک است. لازم به ذکر است که این روش باعث کاهش یا افزایش قدرت سطح پلاستیک نمی شود. همین طور ظاهر پلاستیک نیز تغییر نمی کند بلکه فقط زنجیره های مولکولی آزاد می شوند.
میزان کارایی روش کورونا بسته به ماده خاصی است که مورد استفاده قرار می گیرد. مواد مختلف دارای ویژگی های مختلف  هستند و همین ویژگی ها است که تعیین می کند کارایی این روش چقدر است. هیچ محدودیتی در ارتباط با موادی که می توانند در این روش استفاده شوند، وجود ندارد. اما میزان غلظتی که این روش در سطح پلاستیک ایجاد می کند تا حد زیادی ممکن است به واسطه این ویژگی های تغییر کند. برای سنجش تاثیر واقعی این روش باید دست به آزمون عملی زد و میزان مقاومت سطحی را در یک نمونه واقعی سنجید.
اینکه ماندگاری تاثیرات این روش چقدر است نیز تا حدی وابسته به شرایط بیرونی مثل دما و شرایط نگهداری ماده دارد. گاهی اوقات این شرایط می توانند این تاثیرات را به حداقل برسانند. گاهی نیز برخی مواد وجود دارند که اساسا برای مدتی معین بعد از اعمال این روش در برابر چاپ مقاوم می شوند و باید منتظر ماند تا این دوره بگذرد. برخی نیز این مقاومت را ندارند اما خیلی راحت ممکن است بعد از مدتی کوتاه تاثیر این روش در آنها از بین برود و حتی باعث تشدید فرایند پوسیدگی در آنها شود. هر کدام از این موارد نیازمند رعایت نکات خاصی است که بعد از بررسی ساختار شیمیایی و نوع آزمون بر روی آنها می توان به وجودشان پی برد.

منبع: دو هفته نامه چاپخانه

محمد فیض آبادی فراهانی
محمد فیض آبادی فراهانی

کارشناس در زمینه طراحی گرافیک و چاپ با 10 سال سابقه فعالیت |
متخصص و مشاور در زمینه تبلیغات کاغذی و اینترنتی |
مشاور در زمینه طراحی سایت و سئو

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *